KRAAK FEST 2026 HIGHLIGHTS: Miradasvacas

Vertel ons over jullie achtergrond. Hoe hebben jullie elkaar ontmoet en hoe zijn jullie samen muziek beginnen maken?

We hebben elkaar rond 2016 ontmoet. Pablo zat op school met Sefa — een goede vriend en oprichter van Real No Real — die vroeger veel afsprak met Juan in een huis in de bergen net buiten Madrid. Ze brachten er samen veel tijd door met het luisteren naar platen en cassettes. Sefa nodigde Pablo uit naar één van zijn bijeenkomsten en dat is hoe we elkaar ontmoetten. We werden vrij snel bevriend. 

Een jaar later, in 2017, richtten we Real No Real op — aanvankelijk als een manier om onafhankelijke kunstenaars die bezig waren met experimentele muziek uit te nodigen om te spelen in Madrid. In 2021 organiseerden we een vierdaagse concertreeks met acht artiesten. Aangezien we niet genoeg geld hadden om nog meer mensen uit te nodigen, besloten we om zelf te spelen. 

We begonnen simpel — cassettes, een paar instrumenten die we hadden liggen (Casio, harmonica, gitaar, viool) en veldopnames die we al een tijdje aan het verzamelen waren. Terwijl we ons op dat concert aan het voorbereiden waren, namen we alles dat uit de speakers kwam op met een Zoom H1 die vastgeplakt was aan een microfoonstandaard. Dat materiaal werd uiteindelijk Of No Fixed Abode, dat in 2023 op 12th Isle werd uitgebracht.

Laten we hetzelfde doen met de volgende vraag, maar deze keer in verband met jullie label Ediciones Fontenebro: wanneer en hoe is dat ontstaan? 

We zijn altijd al aangetrokken geweest tot muziek in fysieke vorm — vooral de tapecultuur uit de jaren 80, privé-persingen, mail art en het soort netwerken dat rond die tijd bestond. Na verloop van tijd zijn we contact beginnen zoeken met artiesten en kleine uitgevers, en hebben we (uitwisselings)banden met hen opgebouwd.

Op een gegeven moment ontstond vanzelf het idee om een label te beginnen — als een manier om met niet-uitgebracht materiaal te werken dat we via die contacten ontdekten.

De eerste release gebeurde in 2021, nadat we Fredi Alberti hadden uitgenodigd om te spelen bij Real No Real in Madrid. Uiteindelijk hebben we samengewerkt aan de uitgave van een opname van een improvisatie die hij in 1983 deed met Ingo Werner en Jo Kaufmann.

Die ervaring leidde ons tot een nieuw proces. We raakten niet alleen geïnteresseerd in het uitbrengen van de muziek, maar ook in het creëren van een ruimte eromheen – waarbij we de website gebruikten om de context te delen: brieven, afbeeldingen, documenten, al het materiaal dat gewoonlijk verborgen blijft rond het werk.

De volgende in de rij was Pablo Giménez, een Spaanse underground componist, van wie we zijn volledige discografie op cassette uitbrachten als een set van vier cassettes. Daarna kwam Bernd Boehm — een Duitse multidisciplinaire kunstenaar — van wie we een selectie van experimentele filmsoundtracks uitbrachten die hij in de jaren 80 maakte. We proberen de release altijd uit te breiden tot meer dan alleen de audio zelf, door alles wat eromheen zit zichtbaar te maken.

Nu denken we erover om die aanpak ook toe te passen op hedendaags werk.

Op de één of andere manier is Ediciones Fontenebro natuurlijk uitgegroeid tot een label dat artiesten omvat die met geluid werken maar wier praktijk zich ook uitstrekt tot andere disciplines, zoals film, beeldhouwkunst, enz. 

Jullie album En Perpetua ontstond blijkbaar vanuit het hernieuwde vertrouwen in jullie proces en de eindeloze mogelijkheden van jullie nieuwe studio in Madrid. Kun je ons iets vertellen over een typische dag (als die bestaat) in je studio en waar dit vertrouwen vandaan komt?

We komen meestal samen in de studio wanneer er een concert aankomt. Het is een zeldzame gebeurtenis dat we samenkomen om te componeren of om "officieel op te nemen."

Wanneer we uitgenodigd worden om te spelen, denken we na over de context waarin we zullen spelen en we wisselen ideeën uit over processen die we willen uitproberen, of outputs waar we benieuwd naar zijn. Daarna is het vooral kwestie van improviseren en dingen uittesten binnenin de beperkingen van onze set-up — en wat we in onze Ryanair handbagage kunnen meenemen.

Wat het proces betreft, proberen we gewoon onze nieuwsgierigheid te bevredigen, dus er is geen vast patroon. Wat vaak gebeurt, is dat we meer neigen naar textuur en gelaagdheid dan naar ritme of melodie. We delen ook veldopnames met elkaar die we elk hebben verzameld, of geluiden die we zijn tegengekomen – een beetje zoals het delen van muziek met goede vrienden.

Als we in de studio zijn, nemen we alles rechtstreeks op vanuit de luidsprekers in de Zoom. Onze albums komen voort uit dat materiaal. Dat is ook de reden waarom we tijdens liveoptredens meestal niet het recentste album spelen, maar het volgende – muziek die nog niet is uitgebracht, maar dat misschien op een gegeven moment wel zal worden.

Ik denk dat het vertrouwen voortkomt uit het feit dat we dit al zo lang doen en er steeds meer op vertrouwen. En ook uit het accepteren van de beperkingen ervan. Er is veel waar we geen controle over hebben wanneer we spelen.

Heeft je betrokkenheid bij de non-profit kunstorganisatie Real No Real invloed op je eigen muziek? Zo ja, hoe dan?

Misschien niet direct na een optreden, maar ik denk dat sommige artiesten die we hebben uitgenodigd ons op de één of andere manier wel al hadden beïnvloed voordat ze bij Real No Real kwamen. We programmeren dan ook artiesten die we zelf graag willen zien optreden. 

Anderzijds worden we aan zoveel muziek blootgesteld dat het me onmogelijk lijkt om er niet in enige mate door beïnvloed te worden.

Wat hoe dan ook vaak blijft hangen en ons begrip van dingen kan veranderen, komt voort uit momenten en gesprekken met artiesten over hoe we dingen doen buiten de muziek om. Bepaalde benaderingen, houdingen en gedragingen die verder gaan dan onze creatieve output, zoals het ontwikkelen van netwerken en relaties die op een gegeven moment kunnen uitgroeien tot iets creatiefs.

Naar wat voor soort muziek luister je meestal in de auto — als je niet zelf een cassettebandje aan het opnemen bent zoals bij “CRACK FM” (2023)?

Pablo — Ik luister vooral naar internetradioprogramma's. De laatste tijd ben ik veel aan het luisteren naar Rắn Cạp Đuôi van Ho Chi Minh City en 626Company van Shanghai. Radio Relativa in Madrid — waarop ik een wekelijks programma heb genaamd Diving in Secrets — is altijd een grote inspiratiebron.

Ik blijf terugkeren naar onze zes uur durende heruitzending van een programma genaamd Re-flux, dat eerst uitgezonden was op de studentenradio van Cambridge University, Cam FM, in 2021. Ik heb al contact gehad met de universiteit om uit te zoeken wie het oorsrponkelijk heeft opgenomen, maar het blijft een mysterie.

Radijo Musikii — een 24/7 willekeurige iTunes-stream van het archief van onze vrienden bij Braile Satellite, Óscar and Matas — is ook één van mijn favorieten.

Wanneer ik geen internet heb, luister ik naar Madrids latijns-amerikaanse radio La Suegra FM (98.6 FM) of Radio Clásica FM (88.2 FM).

Juan — Mijn auto heeft geen bluetooth of andere manier om een telefoon te verbinden zoals bijvoorbeeld een jack en ook geen cassettespeler, dus luister ik vooral naar Radio Clásica FM (88.2 FM). Wel heeft hij een cd-speler, dus die gebruik ik, ook al heb ik nog niet zoveel cd's. Een klassieker die er altijd ligt is Roxy Musics For Your Pleasure. Wat recentere albums zijn On the floor by the door van Rory Salter en Toms House van Jacob Dwyer.

Miradasvacas::: Bandcamp // Real No Real // Ediciones Fontenebro // IG Juan + Pablo

Miradasvacas breidt zijn muzikale avonturen uit naar ons KRAAK Fest 2026, aanstaande zaterdag 14 maart in Het Bos, Antwerpen ~ koop hier je tickets!