KRAAK FEST 2026 HIGHLIGHTS: Polifeme

Als we je bio lezen, klinkt het alsof je al in vele verschillende creatieve velden een stap hebt gezet. Hoe hebben al die carrièrepaden jou en je interesses gevormd, en hoe is het Polifeme-project onderdeel van je leven geworden?

Tijdens het antwoorden van deze vraag, besef ik dat er een zekere willekeurigheid in mijn pad zit, maar ik denk dat het allemaal meer een kwestie van oorzaak en gevolg is, en van een rusteloze kop. Ik ben begonnen in de filmwereld, als FX-make-upartiest, kunstenaar en rekwisiteur, en van daaruit heb ik mijn eigen bedrijf opgericht, Madame Mim, een theatrale winkel waar je kostuums en rekwisieten kunt kopen of huren. En wat in zekere zin de belangrijkste kracht van de winkel is geweest, is een kamer achterin voor allerlei soorten culturele evenementen: tentoonstellingen, cinema, concerten… Na jarenlang experimentele muziek op het programma te zetten, is er waarschijnlijk iets geklikt en door toeval en bepaalde invloeden ontstond Polifeme. Ik denk dat er in dit project ook iets theatraals schuilt, iets dat soms uit een sciencefictionfilm lijkt te komen. Een esthetiek die uiteindelijk overeenkomt met een specifiek tijdperk, analoog en elektromagnetisch, waaruit een bepaald geluid wordt verkregen. Alles hangt samen, ook al is dat in eerste instantie soms moeilijk te zien.

Waarom tv's en analoge golven? Wat heeft je ertoe aangezet om deze als geluidsbronnen te gebruiken?

Ik ben al altijd fan geweest van analoge technologie. Ik kom van een generatie die vroeger hun hand op het scherm van de televisie in de woonkamer hield om hun haren statisch te maken, de zwaartekracht trotserend. De generatie die hun lievelings tv-programma's op VHS hadden en bij wie muziek op de radio en op cassettes speelde. Ik denk dat alles een invloed heeft, al is de echte oorsprong van het project eerder toeval. Telkens wanneer ik met de honden naar het park ging, bracht ik een kleine speelgoedradio met me mee. Op een dag ging er iets mis en begon de radio wat erg vreemde geluiden uit te zenden die ik met de knop kon moduleren. Daarna kwamen er nog meer apparaten bij die ik in het magazijn van de winkel had staan, de tv-schermen, en zo ook de start van mijn onderzoek.

Er lijkt een filosofisch aspect te zijn aan het project, met betrekking tot de erkenning van het bestaan van onzichtbare krachten. Hoe voel je die aan en hoe hebben ze een effect op je?

Het is een project dat echt al veel verschillende onderzoekstrajecten heeft afgelegd. Het begon als een studie van het elektromagnetische veld en onzichtbare krachten, wat ik de buitenruimte noem, aangezien de oorsprong ervan uit de diepten van het universum komt en na verloop van tijd verschoof de focus intuïtief en organisch naar de binnenruimte, biologisch geluid en de ritmische mogelijkheden van het lichaam, te beginnen met de hartslag - een ander oergeluid dat ons al begeleid sinds we ons begonnen te vormen, net zoals radiogolven het eerste zijn dat een melkwegstelsel uitzendt wanneer het implodeert en een quasar wordt. Er is iets met creatie en vernietiging, met oorsprong en einde, en met het verlangen om een glimp op te vangen van een realiteit die veel rijker en complexer is dan wat onze zintuigen kunnen waarnemen. Soms heb ik het gevoel dat wat ik doe, in zekere zin, lijkt op het openen van een poort die ons verbindt met die onwaarneembare realiteit en ons in staat stelt om die te horen.

Wat betreft muziek, wat zijn je invloeden geweest? Of, eenvoudiger gezegd, van welke muziek houd je? :)

Ik hou van allerlei soorten muziek en zeker van intieme projecten die klinken als thuisopnames en kamerecho's. Alle soorten folklore, van Piëmontese of Inuit-liederen tot muzikanten als John Bender, Bene Gesserit of Cindy Lee. Alles dat klinkt alsof het bij elkaar past en een zekere naïviteit, een gevoel van kindertijd, behoudt en andere realiteiten oproept. Hoewel ik denk dat ik waarschijnlijk meer direct beïnvloed word door alle vrouwen die deel uitmaakten van de oorsprong van de elektronische muziek en die, nog niet zo lang geleden, gewaardeerd begonnen te worden, zoals Daphne, Delia en Maryanne. Ook vliegtuigcockpits, de mogelijkheid om nieuwe werelden te ontdekken en mijn grootvader waren niet-muzikale invloeden.

Zie je jezelf een soort van output creëren voor dit project - bijvoorbeeld een plaat - of zie je het enkel als een live-ervaring?

Op dit moment ben ik inderdaad meer gefocust op liveoptredens dan op opnames. Er is iets erg fysieks aan een live-ervaring, iets tastbaars en levendigs, omhullend. Dat betekent niet dat het niet kan werken op een albumopname of op een ander formaat om thuis naar te luisteren. Het is een risicovolle onderneming, omdat elke ruimte waarin ik speel een enorme invloed heeft op het geluid. Elke radio- of tv-zender heeft zijn eigen karakter: sommige dagen willen ze echt alles geven en andere dagen besluiten ze te rebelleren en moet ik me aanpassen. Het dwingt me om het gevoel van controle los te laten en te werken met wat ze me op dat moment bieden en te improviseren. Terugkomend op de vraag, ja, ik zie mezelf een product creëren dat verder gaat dan liveoptredens.

Polifeme:: Instagram // Bandcamp

Polifeme's communie van golven zal KRAAK Fest 2026 overspoelen op zaterdag 14 maart in Het Bos, Antwerpen. Tickets hier::