Gebroken elektronica keert zich naar binnen om sluimerende harmonieën te onthullen in een glinsterend muzikaal spectrum: dat is het pad dat Amédée De Murcia’s Zone Bleue heeft gekozen. Bekend om de donkere en dissonante elektronica van zijn alter ego Somaticae, evenals zijn rol in de duo’s Balladur (met Romain de Ferron) en OD Bongo (met C_C), verkent Amédée een arena van minimalisme die aanvoelt als een synthetisch orkest vol emotionele onrust, een muzikale interpretatie van de blauwe lucht op een computerachtergrond, een AI die tevergeefs probeert mee te doen aan New York School-wedstrijden, of een onwaarschijnlijke kinderkamer-sfeer, aangewakkerd door de ontroerende gekkigheid van machines die de warmte van trompetten, accordeons of de menselijke stem willen nabootsen. Steve Reichiaanse tijdstempels en Raymond Scott-achtige dromerigheid nemen de luisteraar mee op een surftocht over golven van lapis lazuli en ultramarijn naar een diepe zone van verspreide schemering. Misschien is Zone Bleue gewoon de soundtrack van vergeten software die Somaticae op een oude harde schijf vond; we zullen het misschien nooit live zien, maar wat we ook beluisteren, het leeft zijn eigen leven.